کبوترهای عاشق

به نام یگانه حامی پرستو های بی آشیانه

برای همه آنهایی که بی تقصیرند:

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را راندند . تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست و عهددایی که کسی آنها را نبست .

زندگی شیبی ست. عشق سیب یست و وای بر حال آن که در عشق پای بند نظم و ترتیب یست ، و اما تو : قرار نبود آن وقت های تو جایشان را با این وقتهای  من عوض کنند.

قرار نبود عشق هم مثل گیلاس ، بوسه، عیدی و تعطیلات تابستان اولش قشنگ باشد . قرار نبود کسی سختش  باشد بگوید دوستت دارم . قرار  نبود کسی به هوای نشکستن دل دیگری بماند . قرار بود هر کس به هوای نشکستن دل خودش بماند.قرار نبود هر چه قرار نیست باشد . قرار تنها بر بی قراری بود و بس . گمان نمی کنم گناه من سنگین تر از نگاه تو باشد .اما یقین دارم که کودک دلت کمتر از پیش بهانه لالایی های شعر گونه ا م را می گیرد ، مهم نیست فقط یک چیز یاد همه بماند . اگر اتفاقی که نباید بیفتد افتاد . تنها برایت می نویسم :خودت خواستی تقصیر من نبود. زیر سایهً امن ترین سایه بان هستی دلواپس دلواپسی های یکدیکر باشیم.