ino taghdim mekonam be shirin janam ki in hame gerya nakone mehdi fade ashkat shirin

در مقابل مشکلات زندگی طوری گریه کن که چشمهایت نفهمند.

افتخار در خشک کردن اشک است ، نه در جاری کردن آن.

وقتی زندگی سخت و راههای ارتباطی بسته می شود سعی کنید که وضعیت را با شوخی و خنده تغییر دهید.

با کسی دوست شو که حتی اگر بتواند ، به تو ضربه نزند ، نه کسی که چون فرصتی به دست نیاورده ، ضربه نمی زند.

شاید خوشبختی مجموعه ای از بد بختی هایی است که هنوز بر سرمان نیامده است.

امید با مرگ هم به گور نمی رود.

بهترین دوست انسان ، وجدان اوست.

بهترین سیاست هر زندگی فقط صداقت است.

گاهی حساسیت های بی حد ، زاده ی توقعات بی حد است.

قبل از اینکه در هر راهی قدم بگذاری ،برای خود وسایل سفر را فراهم کن.

در جاده های زندگی از دست اندازهای مشکلات دلتنگ نشوید ، بلکه به چگونگی عبور از آنها بیندیشید.

هیچ کاری در دنیا سخت تر از انتخاب درست همسر نیست ، چرا که انتخاب یک همسر ، چه خوب و چه بد راه زندگی را عوض می کند.

عشق واقعی خاطره ایست که زمان را توان نابودی آن نیست.

اگر به آرزوی خود نایل نشده اید یا واقعا" آن را از ته دل آرزو نکرده اید ویا اینکه بر سر قیمتش چانه زده اید.

اگر عشق واقعی باشد ، گذشت زمان آن را تازه تر و عمیق تر می کند.

یکی از مهم ترین درسهای زندگی این است: با واقعیت ها چانه نزنید.

taghdim be shirinnnnnnnnnnnnnnn

shirin ino taghdim kon be on ki dosesh dari

taghdim be janam shirin

shirin jan man hich moghe dost nadaram hata vase 1saneya ghamo to cheshat bibinam dost darit mehdi

taghdim be behtaraz janam shirin jan

taghdim beshirin

به چشمانت بیاموز که هر کس ارزش دیدن ندارد

salam khahare golam shirin ino taghdim mekonam be rohe pakit mebosam on ghalbeto

سلام به نازنینی که دیروز عاشقیمان مرا بیش از غرورش دوست می داشت،اما امروز عاشقی که بالا رفتن از صخرها کمی دشوار تر است،غرورش را بیشتر از من دوست دارد.

هراسی نیست(( ما دل و دیده سپردیم به طوفانه بلا))

من دوست ندارم به قدر پلک بر هم زدن یک گل سرخ برنجی و دوست ندارم با این چند سطر پاسخ آشفته دست روی نقطه امتداد عشق بگذارم و با دست آویز مشتی خاطره که نمیدانم یادت هست یا نه، اجازه ی یک هفته تحمل بگیرم،اما تمام آ رزوی بودنت، ماندنت و خواندنت به خاطره تولدی بود که نه روز تولد من است، نه روز شکفتنه تو. شاید روز آغاز هر دویمان باشد.

من هم دوست دارم درست برعکس دیروز عاشقیمان خیلی بیشتر از تو،کاریش هم نمی شود کرد این احساس است که هنوز با وجود تمام رنجش ها و سرزنش ها در قلبم حکم میراند و فرمان روایی میکند و من گمان میکنم همیشه حرف،حرف اوست.

من دری که با کلید آن ترا شناختم هرگز نخواهم بست حتی اگر تمام عاقلان دنیا مرا به جرم راندن عقل از پنجره تفکر پای میز محاکمه ببرند به جرغت میگویم خیلی پررنگ تر از دوست داشتن تو،دوستت دارم اما نه مثل قدیم.

من مدتهاست که هر چی میگذره بی دلیل بیشتر دوستت دارم اما این بار نه مثل مجنون،نه مثل لیلی و  نه مثل تمام انهایی که با جهت یابی علت اسطوره شدند،تنها مثل خودم،مثل بهار تا هروقت که بخواهی

                                              دوستت دارم

مراقب چیزهایی که شکستند وکاریشان هم نمی شود کرد و مراقب آنهایی که هنوز هم میشود مانع شکستنشان شد،باش ،باز هم برایت مینویسم اما این بار دیگر کافیست.

                       هر کس که گفت:بهر تو مردم دروغ گفت

                        من راست گفته ام  که برای تو  زنده ام

تقدیم می کنم به معین

و پيامي در راه

روزي خواهم آمد و پيامي خواهم آورد
در رگ ها نور خواهم ريخت
و صدا در داد اي سبدهاتان پر خواب سيب آوردم سيب سرخ خورشيد
خواهم آمد گل ياسي به گدا خواهم داد
زن زيباي جذامي را گوشواري ديگر خواهم بخشيد
كور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ
دوره گردي خواهم شد كوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : آي شبنم شبنم شبنم
رهگذاري خواهد گفت : راستي را شب تاريكي است كهكشاني خواهم دادش
روي پل دختركي بي پاست دب اكبر را بر گردن او خواهم آويخت
هر چه دشنام از لب خواهم برچيد
هر چه ديوار از جا خواهم بركند
رهزنان را خواهم گفت : كارواني آمد بارش لبخند
ابر را پاره خواهم كرد
من گره خواهم زد چشمان را با خورشيد ‚ دل ها را با عشق سايه ها را با آب شاخه ها را با باد
و به هم خواهم پيوست خواب كودك را با زمزمه زنجره ها
بادبادك ها به هوا خواهم برد
گلدان ها آب خواهم داد
خواهم آمد پيش اسبان ‚ گاوان ‚ علف سبز نوازش خواهم ريخت
مادياني تشنه سطل شبنم را خواهم آورد
خر فرتوتي در راه من مگس هايش را خواهم زد
خواهم آمد سر هر ديواري ميخكي خواهم كاشت
پاي هر پنجره اي شعري خواهم خواند
هر كلاغي را كاجي خواهم داد
مار را خواهم گفت : چه شكوهي دارد غوك
آشتي خواهم داد
آشنا خواهم كرد
راه خواهم رفت
نور خواهم خورد
دوست خواهم داشت

سهراب سپهري

تقدیم به عزیزم

پرواز را به خاطر بسپار

دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ايوان مي روم و انگشتانم را
بر پوست كشيده شب مي كشم
چراغهاي رابطه تاريكند
چراغهاي رابطه تاريكند
كسي مرا به آفتاب
معرفي نخواهد كرد
كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار

قصه من و تو

گذشت لحظه هاي با تو بودن
و در پاييز عشقمان
تامي از دوست داشتن باقي نماند
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بي رحم تقدير
درو کرد گندمزار دلهايمان را
و تهي شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده هاي غمگين
در آن کوير آرزو
شاعري دل شکسته و تنها
مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها
شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکي به ياد همه خاطره ها

 

 

هيچ وقت از دوست داشتن انصراف نده، حتي اگر کسي بهت دروغ گفت بازم بهش فرصت بده .. عشق را تجربه کن حتي اگر توش شکست بخوري .. اينو بدون که اگر کسي وارد زندگيت شد و گذاشت و رفت علاوه بر اينکه يهخاطره به جا ميذاره ميتونه يه تجربه هم به جا بذاره تقدیم به داداشه خوبم مهدی

 

 در دادگاه عشق قسمم قلبم بود

                                                  وکیلم دلم

                             حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان

                                     قاضی نامم را بلند خواند

                                                 و گناهم را

                                 دوست داشتن تو اعلام کرد

                                        و.................

                    محکوم شدم به مرگ...........................

              کنار چوبه ی دار از من خواستند تا آخرین خواسته ام را بگویم

                                            و من گفتم

                          ((۰  * به او بگویید که دوستش دارم

 دو چشمت طر حی از باغ بهشته

                  جدا از تو دنیا واسه من چقد زشته

                            تو اون جایی من و من بی تو اینجا

                                             چه باید کرد که کار سرنوشته

taghdim be shirin ki dosesh daram

 

میبینی ، چند روزه حسابی دلتنگ شدم

میبینی ، چند روزه عاشق پرواز شدم

آره گل من ، دلتنگی هم عادت شده

راستی تو بگو ، این روزها خوش میگذره

میدونم که دیگه خیلی وقته اینجا نمیایی

اینجوری شاید بهتره ، نمیخوام دلتنگیامو ببینی

میدونی این دل چند روزه پریشونه

میدونی مدام بهونه میگیره

نمیدونم که چی شده ، اما مدام بهم میگه

ای بی معرفت کی باید به گلت تبریک بگه

نمیخوای بهش بگی مبارکه

بهش میگم آخه چی مبارکه

اما مثه همیشه جوابی نمیده

فقط میگه برو بگو مبارکه

میگه نمیخوای تو این روزا واسه گلت دعا کنی

بهش میگم تو که خوب میدونی

دعام تا همیشه ، فقط برای اونه

میگم باشه بهش میگم ، گل من مبارکه

یه حس عجیبیه ، نمیدونم ، گل من مبارکه

آره خوشبختی تو تنها آرزوی منه

taghdim be shirin

سلام ای تنها بهونه واسیه نفس کشیدن

هنوزم پر میکشه دل واسیه به تو رسیدن

واسیه جواب نامت میدونم که خیلی دیره

بذار به حساب غربت نکنه دلت بگیره

عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت

خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت

سر تو با مهربونی بذاری بروی شونم

تو فقط واسم دعا کن آخه دنبال بهونم

حالمو اگه بپرسی خوبه تعریفی نداره

چون بلاتکلیفه عاشق ، آخه تکلیفی نداره

نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه ی بارون

چقدر از دریا ما دوریم بیگناهیم هر دوتامون

بد جوری بهم میریزه منو گاهی اتفاقی

تو اگه نباشی از من نمیمونه چیزی باقی

میدونی که دست من نیست بازیای سرنوشته

رو قشنگا خط کشیده زشتارو واسم نوشته

باز که ابری شد نگاهت بغضتم واسم عزیزه

اما اشکاتو نگهدار نذار اینجوری بریزه

من هنوز  چیزی نگفتم که تو طاقت تموم شد

باقیشو بگم میبینی گریه هات کلی حروم شد

حال من خیلی عجیبه دوست دارم پیشم بشینی

من نگاهت بکنم تو ، توی چشمام عشقو ببینی

یادت من و تو داشتیم ساده زندگی میکردیم

از همین چشمه ی شفاف رفع تشنگی میکردیم

یه دفعه یه مهمون اومد عقلمو یه جوری دزدید

دل تو بروش نیوورد از همون دقیقه فهمید

اولش فکر نمیکردم که دلم رو برده باشه

یا دلم گول چشمای روشنشو خورده باشه

اما نه گذشتو دیدم ، دل من دیوونه تر شد

به تو گفتمو دلت ، از قصه ی من با خبر شد

اولش گفتم یه حسه یا یه احترام ساده

اما بعد دیدم که عشقه آخه اندازش زیاده

تو بازم طاقت آووردی مثه پونه ها تو پاییز

سرنوشت تو سفیده ماجرای من غم انگیز

بدجوری دیوونتم من فکر نکنی این یه اعترافه

همیشه نبودن تو کرده این دلو کلافه

میدونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

میدونم واست یکی شد بودن و نبودن من

میدونم دوستم نداری مثه روزای گذشته

من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته

اما روح من یه دریاست پر از موج و تلاطم

ساحلش تویی و موجاش خنجرای حرف مردم

آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

من که آسمون نبودم اما عشق تو یه ماهه

سرزنش نکن دلم رو بخدا اون بیگناهه

 

عشق اساسه زندگیست پس همه را دوست می دارم
 

              کاشکی ندونی وقتی که میرم

                   کاشکی ندونی بی تو میمیرم

                        مرگ قناری دیدن نداره

                            گلی که خشکید چیدن نداره

                               میرم از اینجا وقتی که خوابی

                                   من اهل خشکی تو اهل آبی

                                         این نامه از دختر کویره

                                          وقتی میخونیش که خیلی دیره

                                             میرم از اینجا با پای خسته

                                                 با چشمی گریون قلبی شکسته

                                                      بغضی هنوزم مونده تو سینه

                                                         دوری چه سخته قسمت همینه

سلام

                 بازم شماها فک کردین که من عاشقم

                             نه نه من عاشق نیستم

                        من تشنه ی محبتم محبتی که فقط یکی میتونه بهم بده

                                        یه کسی که تنها امید زندگیمه

                                         یه کسی که تمام هستیم از اونه

                 تمام زندگیمو اون ساخته تمام لحظه ها با من بوده هیچ وقت تنهام نذاشته

                                   اخه هر کی دیگم باشه عاشقش میشه دیگه

           ولی شماها میشناسیدش شماها میدونید که اون کیه فقط وقت رسیدگی بهشو ندارید

                                 وقت ندارید که با عشقه خودتون زندگی کنید

                                                  حتی لحظاتی

         اره من عاشقم همه بدونید من عاشقم

                                 عاشقه خدا

                                           عاشق الله

                                                 عاشق پروردگارم

                                  تنها عاشقی که قبل از تصرف دستم قلبم را تصرف کرد

                                      تنها معشوقی که ندیده حاضرم بمیرم براش

              اره من عاشقم

                              عاشق خدای عشق

                                                      عاشق الله

 

                                                    حالا فهمیدید عشق من کیه ؟

taghdim be khahare golam sara

shabbbbbbbbbbbbbbbbbbb

taghdim be sarajonam ki dosesh daram be khahare golam

 

چقدردستاتو کم دارم

              چقدر دلتنگ چشماتم

                        تورو میبینم از دور و

                                      هنوز محو تماشاتم

چه بی حاصل به دور تو مث پروانه میگردم

گناهم شاید این بوده که من عاشق ترین فردم

دلم خوش بود که تقدیرم به دست تو گره خورده

کسی جز دست زیبایت دل ما رو نیازرده

دلم خوش بود که با عشقت غم دنیا حریفم نیست

شنیدم عاقبت گفتی که عاشق مثل من کم نیست

 

گلـــــــم ......

           دلـــــــــم.....

                                                    ندارمت ...

نوشته شده در پنجشنبه بيست و هفتم بهمن 1384ساعت 11:29 توسط محمد میرزایی |

عاشقا هم چه چیزهائی میگن

ترسوی عاشق

میخوامت اما چگونه باید این را

بی ترس و لرز و با شجاعت بازگو کرد

ترسم زتهمتها و توهینها عزیزم

باید کمی امروز فکر آبرو کرد

من نمیدانم مگر با عشق بازی میشود          لحظه هامان صرف عشق بازی میشود

بت پرستی را بجای حق پرستی بردهاند         اینچنین باشد که گویم عش بازی شود 

 

الهي !!
شب را به روز رساندم و روز ره به شب آوردم ،درحاليکه همواره ،بنده ذليل و خوار توام.
بر اين خواري گواهم و به ناتواني و بي تدبيري ام اعتراف دارم...

خدايا!!

ترا در پرتو نعمتهايي که ارزاني داشته اي ، فراموش کننده ياد خود قرار مده...
و در سايه احسانت از آنچه بخشيده اي ، غافل مساز...
و در هرحال ، حال خوش یا نا خوشی ، سختی یا آسایش و سلامتی یا گرفتاری ، پریشانی یا نعمت ، تنگ دستی یا توانگری ، درویشی یا بی نیازی ؛ اگرچه به تأخیر افتد، دعایم را اجابت کن و از رحمت خویش ، ناامید مگردان!


خدایا!!
چنان کن که همواره ثنای تو گویم ، و سپاس تو بگزارم ، و ستایش تو به جا آورم.
و مرا از هرچه که بر من وارد میشود ، تنها به طاعتگزاری و بندگی ات وادار ، تا بدانچه
نمی پسندی ، دل نبندم. و آنچه که می پسندی ، دل بسپارم!

من به امید تو امیــــدوارم

taghdim bedostan

 امروز قدم بر خاکی گذاشتم که کمتر از کربلا نبود !!

     برای اولین بار بر مزار شهیدی گمنام پای می گذاشتم !

     چه رؤیای شگفت انگیز و شیرینی!! نمی توانم توصیفش کنم .......!

     آن قدر با عظمت بود که قابل توصیف نیست....

     امّا برای من چیزی جز حسرت نداشت.

      نمی توانستم باور کنم که چگونه من این خون های ریخته بر

     زمین های پاک مجنون و شلمچه را پای مال می کنم! و به آنها اهانت میکنم......

     خودم هم باور نمیکنم . چطور جرأت چنین کاری را به خود می دهم؟!

      شهادت فرصتی بود برای خاصّان خدا و با رفتنشان راه را 

       برای ما آسان نمودند ولی ما فریب آسان بودن راه را خوردیم

      و غرق در پیچ و خم های زندگی نشدیم و حتی راه مستقیم را هم نرفتیم !!!

      ما اصلا راهی نرفتیم!! ما فقط به عقب برگشتیم.....فقط!!

      کمی به جلو نگاه کنیم ......

     اینجا شهادت است وبا خدا قدمی بیش فاصله نیست .....

     کاش می دانستیم شهادت را مرگ معنا نمی کند ! شهادت را عشق معنا می کند 

     ولی تنها در قالب مرگ جلوه گر میشود!! مرگ واژه زیبایی است

     به شرط آن که زیبا به آن نگاه کنیم . زیبا نگاه کردن در گرو عشق ورزیدن است

     و عشق ورزیدن در گرو تنها شدن است ! تنهای تنها!!

      بدون هیچ یار و دلبری ! بدون هیچ خواسته ای!!

     عشق ورزیدن در گرو دوست داشتن انسان هاست نه جنگیدن با انان!!

      عشق ورزیدن در گرو خواستن است ، خواستنی واقعی و

       در آخر تنها شدن یعنی یکی شدن !! فقط یکی شدن!!!

 

       *برای اثبات حرفهایم قرآن را گشودم و آمد:

 

            "" والصّافات صفا""ً((و قسم به فرشتگان صف در صف))!!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم بهمن 1384ساعت 20:29  توسط سارا یه دیوونه عاشق  |  نظر بدهید

taghdim be horiya

به مستی چشم بیمارت به من بخش
                                             پرستاری از آن بیمار با من
شبی پرهیز خود بشکن به یک بار
                                             لبم را بوسه زن تکرار با من...

taghdim be horiya

به مستی چشم بیمارت به من بخش
                                             پرستاری از آن بیمار با من
شبی پرهیز خود بشکن به یک بار
                                             لبم را بوسه زن تکرار با من...

taghdim be mohamad va elahe

 

are vaghean delam pore por

+ نوشته شده در  84/11/22ساعت 23:23  توسط زهرا  |  3 نظر

+ نوشته شده در  84/11/22ساعت 13:14  توسط زهرا  |  یک نظر

+ نوشته شده در  84/11/17ساعت 11:54  توسط زهرا  |  2 نظر

+ نوشته شده در  84/11/17ساعت 7:21  توسط زهرا  |  4 نظر

+ نوشته شده در  84/11/17ساعت 7:18  توسط زهرا  |  یک نظر

+ نوشته شده در  84/11/16ساعت 18:19  توسط زهرا  |  2 نظر

taghdim bedostanam

 

نيما                                       

عشق اينترنتی

البوم : مريم پاييزی

 

 

عشق يه چيزی مثل کشک و دوغه

تموم زندگی پر از دروغه

هيچ کسی هيچ کسی رو دوست نداره

دوست دارم عاشقتم شعاره

اين روزا دخترا فراری ميشن

پسرا ليسانس تو بی کاری ميشن

دختره تازه اول بلوغه

دلش مثل يه ترمينال شلوغه

هر کی براش بوق ميزنه حول ميشه

تموم اعضای تنش شل ميشه

اول ميکه سوار نشم بد ميشه

بعد ميگه محل ندم رد ميشه

وای ميسه زل ميزنه توی چشماش

ميگه چشات و در می يارم از جاش

خم ميشه بند کفششو ببنده

نگاش کنه زير زيرکی بخنده

عشق يه چيزی مثل کشک و دوغه

تموم زندگی پر از دروغه

هيچ کسی هيچ کسی رو دوست نداره

دوست دارم عاشقتم شعاره

خلاصه عاشق شدن آسون شده

دلبرکا فت و فراوون شده

عشقا شده اينترنتی ايميلی

مجنون نشسته چت کنه با ليلی

چت ميکنن هی ميگن و ميخندن

يه ريز برای هم خالی ميبندن

عشق يه چيزی مثل کشک و دوغه

تموم زندگی پر از دروغه

هيچ کسی هيچ کسی رو دوست نداره

دوست دارم عاشقتم شعاره

با کسب رخصت از جناب مجری

می ريم به قرن پنج و شيش هجری

به روزگاری که پر از جنون بود

چشمای عاشقا دو کاسه خون بود

به روزگار غيث يک لا غبا

اونی که اصلا نمی خوابيد شبا

فقط به فکر ليلی خودش بود

ديونه بازی تنها موردش بود

عشق يه چيزی مثل کشک و دوغه

تموم زندگی پر از دروغه

هيچ کسی هيچ کسی رو دوست نداره

دوست دارم عاشقتم شعاره

 

 

taghdim be on ki mesli bot dosesh daram

taghdim be ona ki mesli man deleshon shekaste

اينم چند تا عکس جالب:

زندگی سه چيز بيشتر نيست:

۱) به اجبار به دنيا آمدن

۲) با غم زيستن

۳) با آرزو مردن!

برگ های خسته از درخت خسته می شوند.پاييز تنها بهانه ايست

 Nobody loves you ...!!l Nobody wants you ...!!l Nobody cares about you ...!!l Don't cry ...!! My name is NOBODY.

هرگز لبخند را ترك نكن، حتي وقتي ناراحتي چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو شود.

 

روزی که دلم پيش دلت بود دستان مرا فشردی که نرو روزی که دلت به ديگری مايل شد کفشانِ مرا جفت نمودی که برو هيچ کسی نمی تونه به دلش ياد بده که نشکنه! ولی حداقل می تونه يادش بده که وقتی شکست لبه ی تيزش دستِ اونی رو که شکوندش نبرّه... اگه يک روز فهميدی که دل هزار نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم! اگه يک روز فهميدی که دل صد نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم! اگه يک روز فهميدی دل ده نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم! اگه يک روز فهميدی که يک نفر دلش برات تنگ شده٬ بدون اون منم! اگه يک روز فهميدی که کسی دلش برات تنگ نشده٬ بدون من مُردم

خورشید خم شد تا نگاهت را ببوسد

گل غنچه شد تا قرص ماهت را ببوسد

taghdim be on ki meparstamesh

    

 تاتوانستیم ندانستیم چه سود

           چون که دانستیم توانستن نبود

 پيشکش به دلباختگاني که تپش قلبشان با تپش قلب  

 

                   معشوق هماهنگ است ودوست داشتن و

 

                         مهر ورزيدن را گناه نمي دانند

 

       در سرزمين شقايق هاي وحشي

 

        بگذار بگويم:

 

     گريستن دردي را دوا نخواهد کرد

 

                           ***   ***   ***

      

    در اين دنيا تک و تنها شدم من

 

                                گيا هي در دل صحرا شدم من

 

    چو مجنوني که از مردم گريزد 

 

                                    شتابان در پي ليلا شدم من

 

      چه بي ثمر مي خندم

 

                                   چه بي اثر ميگريم

 

      به ناکامي چرا رسوا شدم من

 

                                    چراعاشق چرا شيدا شدم من

 

                             ***   ***   ***

 

                               نامه...

 

يه قلم و يه کاغذ و يه عاشق هميشگي                                          

 

                                نميشه با نوشته ها اين همه احساسو بگي

 

 

 حرفاي پرشکایتی روکاغذاي خط خطي                                                   

 

                             از عشق من مونده فقط قلب پر از شکايتي

 

  يه بغض خامه توگلوم  يه دنياحرف ناتموم                                                                                                                                                                

                             آرزوهام پشت سرم نگاه من به رو به روم

 

اين کاغذای خط خطی نامه ی عاشقونمه  

                                                         

                           اين جاي پاي اشک من از گريه هاي نم نمه

 

از تو گله نميشه کرد اگه نمي ري از سرم                           

 

                             اگه هنوز در حسرت يه آرزوي باطلم        

 

از تو گله نميشه کرد شکايت از دل منه                                

 

                            شکستنم نتيجه ي اين همه دل سپردنه

با هزار و يک ترفند... يکشنبه چهارم دي 1384 22:8

با هزار و يک ترفند...

شاخه گلی مصنوعی را

در ميان گلهای شاداب گلدانت

پنهان کردم

و بر دفتر خاطراتت نوشتم:

تو را دوست خواهم داشت

تا زمانی که آخرين گل پژمرده شود...

 حرف مفت! 

تو روزايي كه هوا، پُرِ از مونوكسيده

تو روزايي كه كسي رنگ عشقو نديده

تو روزايي كه سرم، پُرِ از حرفاي مفت

چطوري براي عشق، ميشه يك ترانه گفت؟

 

توي اين خراب شده ،عشق يعني حرف مفت

يعني اون دوست دارم...كه بهار بهم نگفت!

اين روزا هر آشغالي، حرف عشقو مي زنه

اي خدا من عاشقم، ولي كي مثل منه؟

 

حرف مفت بسه ديگه، آدما دريا باشين

روي زخم جاي نمك، بذر عشقو بپاشين

عاقبت يه روز مياد، كه خدا خسته ميشه

در رحمت به روي، همه مون بسته ميشه

 

معنيِ اسممونو...(( آدم)) و معنا كنين!

به روي گرسنه ها دراتونو وا كنين!

عجبه! كه شعر من پُر شد از حرفاي مفت!

واسه اين كسي از عشق، دم نزد..چيزي نگفت!!

taghdim be horiya

 

پروردگار محترم
احتراما، نظر به اينكه طي بررسي هاي به عمل آمده توسط اينجانب،

 علي رغم تمام نعمات و افاضات حضرتعالي در مراحل مختلف زندگي به اين حقير،

 به جايي نرسيده و موجبات شرمساري نسل بشريت را فراهم آورده ام.

 متمني است پيرو تبصره سوم بند اول قرارداد آفرينش،

 مورخ 1/1/1 منعقده فيمابين ابرجد اينجانب - مشهور به آدم - و حضرتعالي،

استفاي اين حقير را از مقام انسانيت بپذيريد.
بديهي است من بعد اينجانب هيچ گونه مسئوليتي در قبال انساني بودن

 رفتار و گفتار خويش را نخواهم پذيرفت.

مستدعي است در صورت نياز به اخذ حيات،

 لطفا مراتب را هرچه سريعتر به اطلاع حضرت عزرائيل برسانيد.

زچشمانت چشم آن دارم که ازچشمم نیندازد

         به چشمانت که چشمانم به چشمان تو می نازد

زکات چشم چشمی کن به سوی چشم ز رحمت

      که چشمانم بجزچشمت با دگر چشمی نمی سازد

 

یا حسین ...Crying 1

یا حسین .تویی که خوب همه ی ما رو به عشق خودت دچار کردی .زاده ی غم بودی ما رو بچه ی غم کردی ... تو بودی که کاری کردی با این دله ما که به جای یک ماه .یک عمر برات گریه کنیم .

طعنه نزن به گريه هام  تنها تو ميموني برام           

 تنها تو مي شناسي منو اي پري زاد قصه ها

      تنها صداي پاي تو حرمت خونه منه      

               كاشكي بدوني خواستنت به قيمت خون منه

     تو ساحت نگاه تو لحظه به لحظه جون مي دم     

     مي ميرم و خاك تنو به دست اسمون مي دم

     داد ميزنم تو كوچه ها زندگي سهم عاشقاست       

    گناه عشق پاي خودم هر چي كه هست لطف خداست

من اینجا بس دلم تنگ است و هر سازی که می بینم بد اهنگ است بیا ره توشه برگیریم قدم در راه بی برگشت بگذ

  

غروب که میشود

همیشه دلتنگم

دلتنگ آمدنت

صدای ثانیه ها را میشنوم

می خواهم فرار کنم

ازخودم ، ازتو

از هر چیزی که مرا دلبسته تراز این میکند

میخواهم تو را انکار کنم

عشق را با همه زیبائیش

انکار میکنم

من چرا باید تمام مهرم را

در سبد پرگل

ارمغان تو کنم

چرا باید به انتظار آمدنت بنشینم

اما تو بارانی

مگر میشود بارش باران را منکر شد

من نمیخواهم به حرف دلم گوش کنم

 امانمیشود بارش باران را منکر شد

وعشق را

انکار کرد

تا سرا پرده عشق من تو را میبینم

       

                                                                      

                                        

i love u

va be man yad bede ki mehri ro dost dashte basham