الهي !!
شب را به روز رساندم و روز ره به شب آوردم ،درحاليکه همواره ،بنده ذليل و خوار توام.
بر اين خواري گواهم و به ناتواني و بي تدبيري ام اعتراف دارم...
خدايا!!
ترا در پرتو نعمتهايي که ارزاني داشته اي ، فراموش کننده ياد خود قرار مده...
و در سايه احسانت از آنچه بخشيده اي ، غافل مساز...
و در هرحال ، حال خوش یا نا خوشی ، سختی یا آسایش و سلامتی یا گرفتاری ، پریشانی یا نعمت ، تنگ دستی یا توانگری ، درویشی یا بی نیازی ؛ اگرچه به تأخیر افتد، دعایم را اجابت کن و از رحمت خویش ، ناامید مگردان!
چنان کن که همواره ثنای تو گویم ، و سپاس تو بگزارم ، و ستایش تو به جا آورم.
و مرا از هرچه که بر من وارد میشود ، تنها به طاعتگزاری و بندگی ات وادار ، تا بدانچه
نمی پسندی ، دل نبندم. و آنچه که می پسندی ، دل بسپارم!
من به امید تو امیــــدوارم